De geschiedenis van de kruidengeneeskunde

Ik schreef al eerder over de historie van astma en de behandeling ervan met geneeskrachtige planten. Hippocrates vertelde ons al over de symptomen en behandeling van ‘hijgen’, waaruit je al kunt opmaken hoe ver de geschiedenis van de kruidengeneeskunde reikt. 

Het ontstaan van de kruidengeneeskunde is niet exact terug te voeren naar een bepaald moment in de geschiedenis, maar dit moment vond waarschijnlijk al ver voor de prehistorie van de mensheid plaats. Uit archeologische blijkt dat zo’n 60.000 jaar geleden – in het neolithische tijdperk – enkelingen binnen de gemeenschap zich specialiseerden in de bereiding van kruidengeneesmiddelen.

Onze voorouders en de natuur

Onze voorouders stonden erg dicht bij de natuur, waardoor ze natuurlijkerwijs ontdekten welke planten en bessen goed voor ze waren. Soms werd er een foutje gemaakt, zelfs met fatale afloop, maar dit risico werd verkleind door de vieze smaak van giftige planten. 

In Egypte en Griekenland werden vervolgens de eerste lijsten samengesteld, waarop geneeskrachtige kruiden en hun werking plus bereidingswijze werd vermeld. Een voorbeeld hiervan is de Eber-papyrus, die men rond 1500 voor Christus opstelde. Dit historische document ligt tentoongesteld in de universiteitsbibliotheek van Leipzig. 

In het vroegere Assyrië, één van de grootste rijken van de historie, vond men ook geschriften die eer doen aan de geschiedenis van de kruidengeneeskunde. Koning Assurbanipal regeerde van 669 tot 626 v. Chr. over dit immense rijk en had een bibliotheek vol met kleitabletten. Hierin stonden talloze medicinale kruiden omschreven. 

De Grieken en Romeinen

In het verre verleden waren priesters vaak ook gelijk artsen, maar de Grieken brachten hier verandering in. Hierdoor maakte de kennis van geneeskrachtige planten een enorme groei door en deze kennis werd, gelukkig voor ons, vastgelegd in geschriften. De Romeinen namen deze kennis over en hadden bewondering voor de Griekse artsen. Na de val van het Romeinse Rijk begon in Europa de Middeleeuwen. De Italiaanse geleerde Francesco Petrarca noemde deze periode de ‘Donkere Middeleeuwen’, vanwege het grote mysterie rond dit tijdperk. Er is vrij weinig over vastgelegd, want pas nu hebben we een beetje inzage in dat deel van de geschiedenis. 

In deze periode werd de kennis over de Kruidengeneeskunde in Europa achter slot en grendel bewaard in de kloosters. Arabische artsen in het Oost-Romeinse rijk zorgde ervoor dat de natuurgeneeskunde niet stil kwam te staan. In West-Europa stelde Karel de Grote verplicht welke geneeskrachtige kruiden ze in de kloostertuinen moesten planten.

Met nadruk wil ik de heilige Hildegard von Bingen benoemen. Zij was, in de twaalfde eeuw, de eerste vrouw die haar kennis over kruiden op schrift liet stellen. Dit was in de Middeleeuwen zeer opmerkelijk, daar zij voor haar tijd buitengewoon machtig was. Tot op de dag van vandaag nog steeds een enorme inspiratie voor de kruidengeneeskunde én vrouwen an sich! (Uiteraard werden haar kunsten in haar tijd vooral in verband gebracht met hekserij…)

Hildegard von Bingen

1 reactie op “De geschiedenis van de kruidengeneeskunde”

  1. Pingback: Wat is aromatherapie? ⋆ Groen Gezond Geluk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *